οικονομικά

Δεν υπάρχουν μονόδρομοι (Σχέδιο Τρόικα και Σχέδιο Κύπρου)

Posted on Updated on


Δεν υπάρχουν μονόδρομοι (Σχέδιο Τρόικα και Σχέδιο Κύπρου)

Το «σχέδιο διάσωσης» της Κύπρου από την Τρόικα είναι ίσως το χειρότερο πρόγραμμα που έχει ως τώρα επιβληθεί σε χώρα της Ευρωζώνης. Σηματοδοτεί τη βαθιά αλλαγή της νομισματικής ένωσης με τρόπο που επιτείνει την αποδιάρθρωσή της, καταστρέφει την κυπριακή οικονομία και βάζει την Κύπρο σε εθνικό αδιέξοδο.
Η Κύπρος έχει αντιμετωπίσει μεγάλα διλήμματα στην ιστορία της, αλλά η ίδια η ιστορία έχει δείξει ότι ποτέ δεν υπήρξαν μονόδρομοι και αδιέξοδα. Υπάρχει και άλλη πρόταση για την Κύπρο, η οποία αν και δύσκολη, ανοίγει καλύτερες προοπτικές για το μέλλον. Εύκολες λύσεις όμως δεν υπάρχουν πια.
Το σχέδιο της Τρόικα για την Κύπρο υπονομεύει κι άλλο την ΟΝΕ καθώς: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί έγινε η δήμευση των καταθέσεων στην Κύπρο;

Posted on Updated on


του Δ. Καζάκη

Αυτό που έγινε στην Κύπρο με κατευθείαν «κούρεμα» των καταθέσεων δεν είναι ολίσθημα, ούτε λάθος, ούτε κάποιο αναγκαίο κακό. Πρόκειται για έγκλημα εκ προμελέτης που αποφασίστηκε από το Eurogroup στις 15/3 και εκτελέστηκε από τον νέο Πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη, γνωστό οικονομικό δολοφόνο και διαπλεκόμενο με πολύ σκοτεινά συμφέροντα.

Το βασικό πρόβλημα δεν βρίσκεται απλά στο «κούρεμα» των καταθέσεων, αλλά στο ανεπανόρθωτο πλήγμα που δέχτηκε το τραπεζικό σύστημα του νησιού. Είτε περάσει το «κούρεμα», είτε όχι. Είτε γίνει στα 9,90 % για πάνω από 100 χιλιάδες ή όχι, είναι παντελώς αδιάφορο. Κανείς δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη σ’ ένα τραπεζικό σύστημα όπου κάποιος αποφασίζει αυθαίρετα το «κούρεμα» των καταθέσεων. Ένα τέτοιο τραπεζικό σύστημα δεν μπορεί να σταθεί. Ακόμη κι αν ανακληθεί το «κούρεμα», ποιος μπορεί να έχει εμπιστοσύνη ότι κάτι τέτοιο δεν θα επαναληφθεί; Επομένως το σίγουρο είναι ότι οι τράπεζες της Κύπρου, είτε «κουρευτούν» οι καταθέσεις, είτε όχι, θα έχουν να αντιμετωπίσουν – μόλις, όποτε, ή αν ανοίξουν ποτέ – ένα γενικευμένο πανικό καταθετών που θα επιδιώκουν την ανάληψη των χρημάτων τους από τις τράπεζες. Και έχουν απόλυτο δίκιο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αυτές είναι οι 11 πολυεθνικές που ζητούν μισθούς Βουλγαρίας

Posted on Updated on


ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΝΟΥ ΜΑΣ ΤΙ ΨΩΝΙΖΟΥΜΕ

 

Οι εκπρόσωποι 11 πολυεθνικών εταιρειών που συναντήθηκαν με τον υπουργό Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδάκη (Διαβάστε σχετικά ΕΔΩ) και ζήτησαν μείωση του μισθού στα επίπεδα των 250-300 ευρώ για τους νέους ώστε να βελτιωθεί, όπως είπαν, η ανταγωνιστικότητα.

Μάλιστα, σύμφωνα με το Βήμα, στη συνάντηση που είχαν με τον Κωστή Χατζηδάκη οι εκπρόσωποι των πολυεθνικών τόνισαν τα εξής: «Η ελληνική αγορά πεθαίνει. Τα χρήματα που υποσχεθήκατε ότι θα πέσουν στην πραγματική οικονομία δεν έπεσαν. Κι εμείς πρέπει να ανταγωνιστούμε τα κόστη της Ανατολής. Είναι μια ιδέα που θα πρέπει να σκεφθείτε, για να μειωθεί άμεσα το ποσοστό της ανεργίας, και μάλιστα τους νέους. Ειδικά τώρα που ακούμε ολοένα και συχνότερα «μια δουλειά θέλω, ό,τι να ‘ναι και όσο να ‘ναι»». Ναι καλά διαβάσατε. Με αυτόν τον κυνισμό αντιμετωπίζουν την ανάγκη της νεολαίας να εργαστεί: 250 – 300 ευρώ, για μια δουλειά ό, τι νά΄ναι και όσο να΄ναι».

Οι πολυεθνικές αυτές και οι εκπρόσωποί τους είναι:

1. Μηνάς Ζωούλλης, διευθύνων σύμβουλος της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας.

2. Γιώργος Σπηλιόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της Barilla Hellas.

3. Γρηγόρης Αντωνιάδης, αντιπρόεδρος της Unilever Hellas.

4. Ανδρέας Καλατζόπουλος, γενικός διευθυντής της Philip Morris.

5. Κωνσταντίνος Φαλτσέτας, επικεφαλής της Henkel Hellas.

6. Κωνσταντίνος Μαγγιώρος, διευθύνων σύμβουλος της Friesland Campina – NOYNOY.

7. Ελ. Χαλουλάκος, διευθύνων σύμβουλος της Kraft Hellas.

8. Δημήτριος Πισιμίσης, διευθύνων σύμβουλος της Bic Violex.

9. Raymond Franke, επικεφαλής της Nestle.

10. Κατερίνα Αρβανιτάκη, υπεύθυνη πωλήσεων της SCA Hygiene Products.

11. Εμμανουήλ Παπαδάκης, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας οικοδομικών υλικών Ytong – Thrakon.

Ας τους περιποιηθούμε κατάλληλα αρκεί να τους θυμόμαστε όταν μπαίνουμε στο S/M

Ευχαριστώ πολύ

ΣΤΙΒΑΝΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΣ ΜΗΧ/ΚΟΣ Τ.Ε. Ε.Δ.Ε.

ΕΛΜΕ ΑΧΑΪΑΣ :ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΠΕΡΟΥΣΙΑΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Posted on


ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ                                      Πάτρα 5/3/2013

ΕΛΜΕ ΑΧΑΪΑΣ
ΜΑΝΙΑΚΙΟΥ 6 & ΚΟΡΙΝΘΟΥ, ΠΑΤΡΑ
ΤΗΛ. / FAX : 2610 – 278776
mail: aelmeahaias@yahoo.gr 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΠΕΡΟΥΣΙΑΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ 

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ

Σχετικά με το έγγραφο της Δ/νσης Β/θμιας Εκπαίδευσης για την υποβολή δήλωσης περουσιακής κατάστασης από τους συναδέλφους , επειδή το θέμα είναι σοβαρό με πολλές παραμέτρους           ( υπηρεσιακές, οικονομικές, συνδικαλιστικές ) και με δεδομένο ότι υπάρχει σχετικά περιθώριο χρόνου ( τέλος Μαρτίου ), το Δ.Σ. της Ά ΕΛΜΕ Αχαΐας σας καλεί να μην σπεύσετε να υποβάλλετε δήλωση .

Παράλληλα σας ενημερώνουμε ότι το Δ.Σ. έχει ζητήσει από την ΟΛΜΕ να διερευνήσει το θέμα σε συνεργασία με το νομικό της τμήμα και να παρέμβει προς την Δ/ντρια Β/θμιας Εκπαίδευσης και προς τον Περιφερειακό Δ/ντή Εκπαίδευσης Δυτικής Ελλάδας.

Το Δ.Σ. της Ά ΕΛΜΕ θα σας ενημερώσει έγκαιρα για τις επόμενες ενέργειες και τη συλλογική στάση μας στο θέμα.    

                                               Για το ΔΣ

  Ο  Πρόεδρος                                                                           Ο  Γραμματέας

Σταμούλης Θόδωρος                                                                Ψαρράς  Σπύρος

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Posted on Updated on


Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ

ΜΑΘΗΜΑ 1ο: ΟΙ «ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΕΥΡΩ» ΚΑΙ ΟΙ «ΓΕΝΙΚΟΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΙ»

Θυμάμαι καλά τις αρχές του 2010. Τότε που ανέβαιναν τα σπρεντ, πύκνωναν τα σύννεφα για την Ελλάδα στις διεθνείς αγορές και ο κ. Παπακωνσταντίνου, με το σακίδιο στην πλάτη, περιφερόταν από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα παριστάνοντας τον σωτήρα της διεφθαρμένης χώρας του. Με ανησυχία παρακολουθούσε τις διαδρομές του η ελληνική κοινωνία, χωρίς όμως να αντιλαμβάνεται τι ακριβώς συμβαίνει. Και πως να αντιληφθεί, αν θυμηθεί κανείς τι της έλεγαν οι ταγοί της και οι πνευματικοί της φορείς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η επινόηση και κατασκευή του «λευκού Κινέζου» εργαζόμενου

Posted on Updated on


 29/07/2012

Του Γιάννη Μηλιού

Θέλω να διατυπώσω τη βασική μου θέση προκαταβολικά: Δεν επίκειται η διάλυση της Ζώνης του Ευρώ (ΖτΕ), και όσοι την αναμένουν ή τη φοβούνται θα διαψευστούν για μια ακόμα φορά! Η συζήτηση που διεξάγεται μεταξύ των αξιωματούχων του συστήματος, ιδεολογικών («δεξαμενές σκέψης», «κορυφαίοι» οικονομολόγοι κ.λπ.) και πολιτικών (κυβερνήσεις, ευρωπαϊκές αρχές, αστικά κόμματα), σχετικά με τον «κίνδυνο διάλυσης της ΖτΕ» ή την πιθανότητα «εξόδου» κάποιων χωρών από αυτήν, στην πραγματικότητα συνιστά «μετάθεση», δηλαδή συγκάλυψη του πραγματικού επίδικου, που είναι η ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης σε αντιλαϊκή-νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση και η διαμάχη γύρω από τα μέσα για την «αναίμακτη» επίτευξη αυτού του διακυβεύματος. Η Αριστερά έχει το δικό της, ριζικά διαφορετικό από το κυρίαρχο, σχέδιο ομοσπονδοποίησης της Ευρώπης: Την Ευρώπη της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων, της κοινωνικής συνοχής, της προτεραιότητας των κοινωνικών αναγκών έναντι του κέρδους και γενικότερα των ιδιοτελών συμφερόντων, του σοσιαλισμού. Είναι λοιπόν λάθος, αντί να μιλά για το πραγματικό επίδικο (ποια Ευρώπη;), η Αριστερά να μετέχει στη συλλογική «μετάθεση» που επιβάλλουν οι κυρίαρχοι, αποδεχόμενη το δίλημμα «τι και ποιοι θα διαλύσουν τη ΖτΕ και την Ευρώπη». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »