αριστερά

ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Posted on Updated on


(Κείμενο για συλλογή υπογραφών)

ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ 

ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΟΜΜΑΤΑ  ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ 

Ζούμε σχεδόν δύο χρόνια τον οδοστρωτήρα του Μνημονίου της τρόϊκας και των δυο κυβερνήσεων (Παπανδρέου και Παπαδήμου). Δεν μείναμε όμως άπραγοι. Δώσαμε και εξακολουθούμε να δίνουμε μεγάλες μάχες. Είμαστε κομμάτι της λαϊκής οργής και ανυπακοής. Συμμετείχαμε και συμμετέχουμε σε απεργίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις και σε άλλες μορφές αντίστασης, αλλά και αλληλεγγύης στους συνανθρώπους μας.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΠΩΣ;

Posted on Updated on


Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ

1) Η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου και η ηρωϊκή μάχη του πρωτοπόρου τμήματος του αθηναϊκού λαού αντιμέτωπου με την αστυνομική αγριότητα σηματοδοτούν το τέλος ενός εξεγερσιακού κύκλου που άνοιξε στις 25 Μαϊου με το κίνημα των πλατειών. Ο κύκλος αυτός, αν και τελειώνει με ήττα στον άμεσο στόχο του, αποτελεί καθοριστική τομή στην πολιτικο-κοινωνική σύγκρουση που την είσοδο στην εποχή του Μνημονίου. Μια τομή που διαπερνά όλα τα επίπεδα του κοινωνικού σχηματισμού, από τη διαμόρφωση της συνείδησης και των πρακτικών πλατειών λαϊκών στρωμάτων μέχρι τις μεταβολές στο εσωτερικό του πολιτικού συστήματος και του κράτους. Η συνέχιση του αγώνα προϋποθέτει κατανόηση του περιεχομένου και των συνεπειών αυτής της τομής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το θεσπέσιο πτώμα, Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

Posted on Updated on


Οσάκις ο καπιταλισμός βρίσκεται σε κρίση, η Αριστερά βυθίζεται σε βαθύτερο ιδεολογικο- πολιτικό αδιέξοδο και αποσύνθεση.

Αυτό συνέβη το 1930, αυτό σημειώνεται σήμερα, ακόμη περισσότερο. Αυτό εκδηλώνεται στην Ευρώπη, αυτό καταγράφεται στη χώρα μας, με δραματικές συνέπειες για τις κοινωνικές δυνάμεις, που δεν έχουν καμία διάθεση να αυτοκτονήσουν. Οι κομματικές ηγεσίες διατηρούν δικαίωμα αυτοκτονίας, οι λαοί διατηρούν δικαίωμα να διδάσκουν τους αυτο-ανακηρυγμένους ηγέτες, να αποστασιοποιούνται από τους κομματικά περιχαρακωμένους χώρους. Το κομματικό σύνδρομο, «ανίατη νόσος», διατρέχει όλους τους χώρους της Αριστεράς: η παραδοσιακή το επικαλείται ως «αρετή», η ανανεωτική με τις παραλλαγές της, παρ’ όλο που διατείνεται ότι το ξεπέρασε, εντούτοις σ’ αυτό παραμένει αθεράπευτος δεσμώτης και ζηλωτής. Ανακηρύσσει την κομματική δράση ανώτερη από την κοινωνική. Κι όμως η τέχνη, το πνεύμα, οι κινητοποιήσεις είναι ανατρεπτικές, απελευθερωτικές, ενώ ο κομματισμός και οργανωτικισμός παρωχημένα παράσιτα, που τις διαβρώνουν, αναπαράγοντας τα κατεστημένα. Προσλαμβάνουν την κοινωνική απελευθέρωση ως εργολαβική επιχείρηση. Οσάκις η κοινωνία αφυπνίζεται, η Αριστερά πανικοβάλλεται πρώτη, όχι για την έκβαση της κοινωνικής δυναμικής, αλλά για τον κομματικό έλεγχό της. Αντί στοιχείο λύσης, αποβαίνει η ίδια μέρος του προβλήματος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »