αλληλεγγύη

Φως στην άκρη του τούνελ. Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός.

Posted on Updated on


Αλληλεγγύη και αντίσταση. Το κίνημα από τα κάτω αναπτύσσεται, λειτουργεί πέρα από τη κρίση και κάνει τις ουτοπίες του πραγματικότητα. Ήδη χιλιάδες άνθρωποι σε όλη στην Ελλάδα παίρνουν τη κατάσταση στα χέρια τους και γίνονται μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος.

Πολλές πρωτοβουλίες σε μικρή κλίμακα που περιμένουν τη δική σου συμμετοχή, ή να αναλάβεις μια αντίστοιχη πρωτοβουλία. Στην έλλειψη χρημάτων απαντάμε με αλληλέγγυα ανταλλαγή χωρίς χρήματα και χαριστικά παζάρια. Στη έλλειψη τροφής απαντάμε με αυτοκαλλιέργεια, αυτοδιαχειριζόμενους κήπους και διατήρηση παραδοσιακών σπόρων.

Στην ανεργία απαντάμε με συνεταιρισμούς και εργασιακές κολεκτίβες,

στην έλλειψη στέγασης με κοινωνικές καταλήψεις στέγης και οικοκοινότητες, ενώ στην έλλειψη συντροφικότητας με συλλογικές κουζίνες. Στο έλλειμμα δημοκρατίας και την πολιτική ολιγαρχία απαντάμε με αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις γειτονιών και παίρνουμε τη κατάσταση στα χέρια μας γιατί δεν πάει άλλο.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για απαισιοδοξία και μεμψιμοιρίες. Οι ουτοπίες μας είναι η πραγματικότητα του αύριο.

2012 ευχές αγάπης, αισιοδοξίας και συνειδητότητας.

Διαβάστε την καταγραφή όλων των πρωτοβουλιών :

fws stin akri tou tunel

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ

Posted on Updated on


 

Ενιαίο Μέτωπο Αντίστασης Καθηγητών Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας

“ Στον άνισο αγώνα μπήκες μάτωσες, χαρά απ’ την δουλειά σου δεν λαβαίνεις

καρτέρι το καρτέρι πας και χάνεσαι, το χέρι σου γροθιά πότε θα φέρεις;”.

Σταύρος Δικαίου Φονικάκος, μεταλλεργάτης

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ

Ζουν στις πιο υποβαθμισμένες συνοικίες της Δυτικής Αττικής: στο Πέραμα, τον Ασπρόπυργο, τη Μάνδρα, την Ελευσίνα, τα Άνω Λιόσια. Τα παιδιά τους γεννιούνται, μεγαλώνουν και παίζουν δίπλα σε βιομηχανίες, χωματερές και αποθήκες. Δουλεύουν στις πιο σκληρές και ανθυγιεινές συνθήκες, με 40 βαθμούς Κελσίου το χειμώνα, 60 το καλοκαίρι. Κατάστικτο το πρόσωπο και τα χέρια τους απ’ τα καψίματα. Η φωνή τους έχει μια μόνιμη βραχνάδα από τη σκόνη που εισπνέουν και τις αναθυμιάσεις ενώ οι περισσότεροι είναι βαρήκοοι απ’ τα πολλά ντεσιμπέλ. Οι δεκάδες εργαζόμενοι στη γραμμή παραγωγής γνωρίζουν καλύτερα απ’ όλους το …ατσάλι. Το έμαθαν με τα καθημερινά μεροκάματα του τρόμου και του θανάτου. Με τους επτά νεκρούς και τους δεκάδες τραυματίες συναδέλφους τους, τα τελευταία χρόνια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »