ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΣΤΗΝ Α΄ ΕΛΜΕ ΑΧΑΙΑΣ

Posted on Updated on


ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΣΤΗΝ Α΄ ΕΛΜΕ ΑΧΑΙΑΣ

Νοιώθουμε την ανάγκη να πούμε δυο λόγια σχετικά με την στάση της Εκπαιδευτικής Παρέμβασης απέναντι στο Μέτωπο Αντίστασης Εκπαιδευτικών στην Α΄ΕΛΜΕ.

Ένα σχήμα, όπως η Παρέμβαση, που δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι βασικό στοιχείο της φυσιογνωμίας της είναι :

α) η οργάνωση των «κάτω» σαν αντίβαρο στον εκφυλισμό των από «πάνω» ,

β) η άμεσοδημοκρατική λειτουργία και στο σωματείο και στα σχήματα που συμμετείχε ,

είναι απορίας άξιο πως αρνείται να τοποθετηθεί δημόσια και να εξηγήσει τη στάση της απέναντι στο Ενιαίο Μέτωπο Αντίστασης στην Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας που και η ίδια συνέβαλλε στη δημιουργία του το 2011.

Η δημιουργία του Μετώπου μαζί με συναγωνιστές διαφορετικών προελεύσεων που περπάτησαν μαζί στους δρόμους του αγώνα για τη στήριξη του σωματείου σηματοδότησε μια καινούργια πορεία προσανατολισμού του σωματείου.

1)Εκτιμήθηκε πολύ θετικά από μεγάλη μερίδα συναδέλφων (γι αυτό και πήρε τη σχετική πλειοψηφία στις εκλογές και τον πρόεδρο στο ΔΣ της ΕΛΜΕ). Αυτή η θετική στάση ήταν προϊόν της ανάγκης των καιρών , αλλά και της συνειδητοποίησης ότι ο αγωνιστικός κοινός βηματισμός των δυνάμεων που αντιστέκονται είναι προϋπόθεση για την αλλαγή πορείας όχι μόνο στο σωματείο αλλά και στη χώρα.

2) Συνέβαλε στην αγωνιστική κατεύθυνση του σωματείου και όχι στην απραξία – συνενοχή των ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚ των προηγούμενων χρόνων. Το αποδεικνύουν οι πολύμορφες δράσεις του σωματείου από τον Μάιο μέχρι τώρα.

Αυτός ήταν και ο λόγος που η τελευταία μας απεργία , αλλά και οι συνελεύσεις «κράτησαν» αξιοπρεπώς στην ΕΛΜΕ μας μέχρι το τέλος .( ενώ πχ στην Αθήνα – Θεσσαλονίκη είχαν καταρρεύσει πολύ νωρίτερα.)

3) Οδήγησε και συνέβαλλε στην ενεργοποίηση μιας ριζοσπαστικής μερίδας νέων συναδέλφων που αναδείχτηκαν στα σχολεία και στις ΓΣ, μερίδας που ξεπέρασε την απογοήτευση της πολυδιάσπασης και αναδείχτηκε μέσα από κινηματικές διαδικασίες και όχι από τους μηχανισμούς. Οδήγησε στην «επιστροφή» στο σωματείο σημαντικής μερίδας συναδέλφων καθώς και στην αναθέρμανση του «συλλογικού».

Η λειτουργία του Μετώπου, όπως όλοι είχαμε συμφωνήσει, εξασφάλιζε και την αυτόνομη λειτουργία όσων συναγωνιστών ή σχημάτων ανήκαν ή στήριζαν το Μέτωπο , αλλά κατοχύρωνε και το δικαίωμα της δημόσιας έκφρασης της διαφωνίας όταν αυτή εκφράζονταν στην ολομέλεια του Μετώπου.

Ο αυτόνομος χαρακτήρας του Μετώπου απέναντι σε κόμματα ή πολιτικές οργανώσεις ήταν προαπαιτούμενο της λειτουργίας του και ποτέ κανείς δεν έθεσε θέμα σε ολομέλεια ότι αυτό παραβιάστηκε.

Γι αυτό και η στάση της Εκπ. Παρέμβασης είναι ανεξήγητη. Ποτέ δεν ήρθαν να δηλώσουν ή να συζητήσουν πιθανές διαφωνίες και για οποιοδήποτε θέμα παρόλο που καλέστηκαν.

Δείχνουν έτσι την επιστροφή στις «ρίζες» , στην παλιά καλή συνταγή :

α) στον σίγουρο (;) δρόμο της ιδεολογικής καθαρότητας και αυθεντίας.

β) στον σίγουρο δρόμο της καταγγελίας όλων των άλλων σαν εν δυνάμει ύποπτων ταξικής συνεργασίας ( δηλαδή μια άλλη εκδοχή του απομονωτισμού του ΠΑΜΕ ).

Το χειρότερο όμως δεν είναι η αποχώρηση της Παρέμβασης από το Μέτωπο, αλλά το ότι το τελευταίο διάστημα η Παρέμβαση έχει αναγορεύσει σε υπ΄ αριθμό ένα εχθρό της στο σωματείο το Μέτωπο Αντίστασης. Αλήθεια συναγωνιστές, σκεφτήκατε ποιον εξυπηρετεί αυτή η τακτική; Το σωματείο, τον κλάδο ή το φιλοκυβερνητικό συνδικαλισμό; Εμείς από την πλευρά μας πάντως θα συνεχίσουμε την προσπάθεια για την ενότητα των αγωνιστικών δυνάμεων του σωματείου μας κατανοώντας τις κρίσιμες στιγμές που περνά ο κλάδος, η εκπαίδευση και η χώρα μας συνολικά και θα προσπαθήσουμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.

Περιμένουμε μια καθαρή απάντηση.

Advertisements