ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Posted on Updated on


ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΜΑΣ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΛΛΟΝ

Σιάχος Χρήστος, εκπαιδευτικός

Πάτρα

Αφού προηγήθηκε η καρατόμηση τομέων και ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ και στις ΕΠΑΣ, αφού είδαν το φως της δημοσιότητας διάφορα ωρολόγια προγράμματα (με εξαφανισμένα γνωστικά αντικείμενα), το Υπουργείο Παιδείας, ανακοίνωσε τελικά το σχέδιο νόμου για την αναδιάρθρωση της Β’ Βάθμιας Εκπαίδευσης και λοιπές διατάξεις. Η πρώτη διαπίστωση που κάνει κάποιος διαβάζοντας το κείμενο είναι ότι έχει γίνει λάθος στον τίτλο του νομοσχεδίου. Ο τίτλος που δένει στο γράμμα αλλά και στο πνεύμα του σχεδίου νόμου είναι: «Δραματική συρρίκνωση της Β’ Βάθμιας Εκπαίδευσης (γενικής και επαγγελματικής) – ενίσχυση της Εφήμερης Κατάρτισης και λοιπές διατάξεις». Στη συνέχεια ακολούθησαν και οι υπουργικές αποφάσεις για τις υποχρεωτικές μετατάξεις, για να μπει ένα κομμάτι ακόμα στο παζλ της διαδικασίας αποδόμησης του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Το ότι όλα αυτά έγιναν τη δεύτερη εβδομάδα του Αυγούστου είναι τελείως τυχαίο και συμπτωματικό.

1) Από τις 60 σελ. του σχεδίου νόμου οι 10 σελ αναφέρονται στο Γενικό Λύκειο (ΓΕ.Λ), οι 14 στο Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ) και οι 28 για τους φορείς της μη τυπικής εκπαίδευσης, δηλ τους φορείς της κατάρτισης (μεταγυμνασιακές σχολές επαγγελματικής κατάρτισης-ΣΕΚ, μεταλυκειακά ινστιτούτα επαγγελματικής κατάρτισης-ΙΕΚ). Κάπως έτσι σχεδιάζεται να είναι και οι αναλογίες φοίτησης του μαθητικού δυναμικού στις αντίστοιχες δομές εκπαίδευσης μετά από την πλήρη εφαρμογή αυτού του σχεδίου.

2) Το εργαλείο που θα χρησιμοποιηθεί για να οδηγηθεί μεγάλο τμήμα των μαθητών στην κατάρτιση είναι το γνωστό, οι πολλές και αναβαθμισμένες εξετάσεις. Καλός τρόπος, δοκιμασμένος, ταξικότατος και απολύτως συμβατός με το κράτος αποικία που οικοδομείται. Πολλά εξεταστικά φίλτρα σε όλες τις τάξεις του ΓΕ.Λ, δύσκολες προαγωγικές εξετάσεις ακόμα και στην Α ΕΠΑ.Λ (τράπεζα θεμάτων κλπ), προφανώς για να βοηθηθούν οι μαθητές και οι γονείς να επιλέξουν τη μορφή εκπαίδευσης και το σχολείο που ταιριάζει στην κοινωνική τους θέση. Το πνεύμα του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου είναι σαφέστατο: η εκπαιδευτική διαδικασία μετά το Γυμνάσιο, για τη μεγάλη πλειοψηφία των μαθητών μεθοδεύεται να είναι η εφήμερη κατάρτιση και η φτηνή μαθητεία.

3) Σχολές επαγγελματικής κατάρτισης (ΣΕΚ). Θυμίζουν κάτι από τις κατώτερες και μέσες τεχνικές σχολές που θεσπίστηκαν με το Ν.580/1970 και λειτούργησαν έως το 1977. Απαραίτητη προϋπόθεση εγγραφής το απολυτήριο γυμνασίου και ο μαθητής να είναι πατρός εργάτη, μισθωτού ή ανέργου. Παρέχουν αποκλειστικά και μόνο βεβαίωση κατάρτισης, εισιτήριο για τη τάξη μαθητείας-τσάμπα εργασίας που θα οδηγήσει στο τέλος σε εξετάσεις πιστοποίησης για το πτυχίο ειδικότητας. Διέξοδο για την τριτοβάθμια στην άλλη ζωή. Μόνη δυνατότητα εγγραφή σε ΙΕΚ για αναβάθμιση πτυχίου μέσα από παρόμοια διαδικασία.

4) Επιπλέον για να μη δημιουργούνται συγχύσεις περί του δημοσίου χαρακτήρα της κατάρτισης το άρθρο 24, παρ 8 ξεκαθαρίζει ότι: «Οι κάτοχοι άδειας ίδρυσης και λειτουργίας Ιδιωτικού Ινστιτούτου Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ι.Ε.Κ.), σύμφωνα με τις διατάξεις της υποπαραγράφου Θ’ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (Α’ 222), αδειοδοτούνται αυτόματα χωρίς καμία πρόσθετη προϋπόθεση και για την ίδρυση και λειτουργία Σχολής Επαγγελματικής Κατάρτισης (Σ.Ε.Κ.)».

5) Διαβάζοντας το άρθρο 5, παρ.2: «Ελάχιστο όριο ηλικίας για την εγγραφή στα Εσπερινά Επαγγελματικά Λύκεια είναι τα είκοσι (20) έτη», δημιουργούνται τα εύλογα ερωτήματα: στη «νέα Ελλάδα» δεν θα υπάρχουν εργαζόμενοι μαθητές; Τo success story του Υπουργείου δεν περιλαμβάνει τη δυνατότητα στους εργαζόμενους μαθητές να πάρουν απολυτήριο Λυκείου και πτυχίο της ειδικότητας που θέλουν εάν δεν κλείσουν τα 20 έτη ζωής; Για τους εργαζόμενους μαθητές υπάρχει μόνο η σχολή επαγγελματικής κατάρτισης; Υπάρχει καλύτερος τρόπος και μάλιστα ταξικότατος να κλείσεις σχολεία και μάλιστα τα εσπερινά;

6) Ακόμα και σε αυτό το εξετασιοκεντρικότατο σύστημα οι μαθητές της Γ τάξης Λυκείου θα μαθαίνουν το αργότερο στις 15 Μάρτη με υπουργική απόφαση τον: «αριθμό των εισακτέων και τα ειδικά μαθήματα ανά Σχολή, Τμήμα ή Εισαγωγική Κατεύθυνση, καθώς και το συντελεστή βαρύτητας κάθε μαθήματος ανά Σχολή, Τμήμα ή Εισαγωγική Κατεύθυνση του τρέχοντος έτους.» Άρθρο 4, παρ. 2. Σεβασμό τέτοιου επιπέδου στο προγραμματισμό των μαθητών αλλά και των οικογενειών τους είχαμε να νιώσουμε χρόνια.

7) Κοιτάζοντας το σχεδιάγραμμα του εκπαιδευτικού συστήματος που προκύπτει με βάση το σχέδιο νόμου και όπως είναι δημοσιοποιημένο, είναι εμφανής η κατάργηση οποιασδήποτε οριζόντιας διασύνδεσης μεταξύ των δύο τύπων σχολείων (ΓΕ.Λ και ΕΠΑ.Λ), όπως και ανάμεσα στη τυπική και μη τυπική εκπαίδευση. Μοναδική δυνατότητα στους προαγόμενους της Α τάξης ΓΕ.Λ να μπορούν να εγγράφονται στη Β τάξη ΕΠΑ.Λ. Το αντίστροφο στη μοναδική αυτή διασύνδεση δεν υπάρχει. Επιπλέον δυνατότητα σε αποφοίτους ΣΕΚ να εγγραφούν σε ΓΕ.Λ ή ΕΠΑ.Λ για να αποκτήσουν απολυτήριο ή πτυχίο άλλης ειδικότητας δεν προβλέπεται. Ομοίως για αποφοίτους ΓΕ.Λ ο μόνος δρόμος για απόκτηση πτυχίου ειδικότητας είναι τα ΙΕΚ, προφανώς μόνο στις ειδικότητες που προσφέρουν. Το ίδιο ισχύει και για αποφοίτους ΕΠΑ.Λ για απόκτηση πτυχίου άλλης ειδικότητας.

8) Για τους αποφοίτους της Γ τάξης ΕΠΑ.Λ με βάση το άρθρο 12 παρ. 1 «χορηγείται α. Απολυτήριο Λυκείου (ισότιμο με το Απολυτήριο Γενικού Λυκείου) μετά τις ενδοσχολικές εξετάσεις, και β. Πτυχίο Ειδικότητας επιπέδου 3, μετά από ενδοσχολικές εξετάσεις από το ΕΠΑΛ». Επιπλέον οι ίδιοι απόφοιτοι έχουν τη δυνατότητα που τους δίνει το άρθρο 13, παρ 1 που ορίζει ότι «οι απόφοιτοι του δευτεροβάθμιου κύκλου σπουδών ΕΠΑ.Λ., όλων των τύπων, έχουν δικαίωμα συμμετοχής σε ειδικές πανελλαδικές εξετάσεις για εισαγωγή σε σχολές των Τ.Ε.Ι., σε αντίστοιχες ή συναφείς ειδικότητες του πτυχίου τους και σε ειδικό ποσοστό θέσεων» Για μαθητές που θέλουν να φοιτήσουν σε ειδικότητες των δύο τομέων που καταργήθηκαν (υγείας-πρόνοιας και εφαρμοσμένων τεχνών) και θα παρέχονται πλέον μόνο στην κατάρτιση, τι από τα προηγούμενα ισχύει; Καταστρατηγείται η συνταγματική αρχή της ισονομίας ή όχι; Έχει νόημα να μπαίνουν τέτοια ερωτήματα αυτή τη περίοδο ή όχι;

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο εξυπηρετεί το γενικότερο σχέδιο που υλοποιείται αυτή τη περίοδο των μνημονιακών – τροϊκανών χρόνων. Η εκπαίδευση των μαθητών να αντιστοιχηθεί πλήρως με τη νέα δραματική κοινωνική υποβάθμιση των μεγαλύτερων τμημάτων του λαού. Με απλά λόγια, η νέα τάξη πραγμάτων και το ειδικό καθεστώς που την επιβάλλει σε αυτό το τόπο οδηγεί το λαό στο μαύρο μέλλον της εξαθλίωσης και της αγραμματοσύνης, με σχέδιο και αποφασιστικότητα.

Οι εποχές της ευδαιμονίας, του εφησυχασμού αλλά και της ανάθεσης είναι πλέον ευανάγνωστο ότι τελείωσαν άδοξα. Έχει δίκιο η συνείδησή μας που μας καλεί να μην απουσιάζουμε, που φωνάζει ότι μας αφορά και εμάς αυτό που γίνεται και ας μην υπάρχει ακόμα στις εγκυκλίους και στις αποφάσεις η περίπτωση μας. Ναι είναι αλήθεια ότι όσα «προσόντα» και να νομίζει ότι έχει ο καθένας, τυπικά και μη τυπικά, ορθώς ή πλαγίως αποκτημένα, δυστυχώς δεν επαρκούν για να σωθεί ατομικά. Ναι είναι σωστό ότι καθείς από εμάς έχει πλέον το νούμερο του, στα κομπιούτερ της τρόϊκας. Και είναι αυταπόδεικτο ότι κληρώνει για όλους.

Επομένως το βασικό ερώτημα: τι κάνουμε; επανέρχεται πολλαπλά αναβαθμισμένο και κυρίως πιο ώριμο. Οι αναλύσεις που κάναμε, οι εκδηλώσεις που οργανώσαμε αλλά κυρίως οι πολλές σε μέγεθος και ποιότητα κινηματικές δράσεις των τελευταίων τριάμισι χρόνων μας δίδαξαν πολλά. Κατανοούμε με το μυαλό και με τη γνώση ότι το επόμενο διάστημα θα είναι κρίσιμο για το που θα πάνε τα πράγματα. Ακούγεται όλο και περισσότερο, όλο και πιο καθαρά η άποψη που λέει ότι ο αγώνας της ανατροπής για να είναι αποτελεσματικός χρειάζεται συσσώρευση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, πολιτικό σχέδιο δράσης και ξεκάθαρο στόχο.

Οφείλουμε κατ’ αρχήν να αντιληφθούμε το κλάδο μας σαν ένα κομμάτι ολόκληρης της πληττόμενης κοινωνίας. Οφείλουμε να εργαστούμε το επόμενο διάστημα με μεθοδικότητα και σχέδιο στην οικοδόμηση ενός μεγάλου μετώπου εκπαιδευτικών-κοινωνίας που την ίδια ώρα που θα αυτοπροσδιορίζεται σαν μέτωπο παιδείας ταυτόχρονα θα κάνει την υπέρβαση και θα εντάσσεται σε ένα μεγάλο κοινωνικό ρεύμα ανατροπής και θετικής διεξόδου για το λαό και το τόπο μας. Επομένως χρειάζεται επειγόντως εισήγηση του νέου ΔΣ της ΟΛΜΕ που να δρομολογεί τουλάχιστον το πανελλαδικό βηματισμό. Τις επόμενες μέρες στις μαζικές συνελεύσεις που θα γίνουν να αποφασίσουμε δράσεις, συνεχίζοντας τις κινηματικές διεργασίες του Ιουλίου που να υπηρετούν και να εντάσσονται στο συνολικότερο πλάνο αντίστασης και ανατροπής.

Σιάχος Χρήστος

Πάτρα.

Advertisements