Οι επιπτώσεις της πολιτικής κυβέρνησης , ΕΕ, ΔΝΤ στ ην εργασία και την εκπαίδευση στην Ελλάδα

Posted on Updated on


του Θέμη Κοτσιφάκη

30-11-2011

http://thekotsi.blogspot.com/2011/11/blog-post_30.html#more

Εισήγηση Θ.Κοτσιφάκη, ΓΓ ΟΛΜΕ σε εκδηλώσεις – συζητήσεις για την κατάσταση στην Ελλάδα που οργανώθηκαν 24-26/11/11 στην Φρανκφούρτη από την Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών GEW και τη συνομοσπονδία εργαζομένων DGB.

Στις κρίσιμες στιγμές που ζούμε για την εκπαίδευση και την κοινωνία, η κυβέρνηση της οικονομικής φρίκης θυσιάζει την κοινωνική πλειοψηφία, τις ανάγκες και τα δικαιώματά της, για να αντιμετωπιστεί η κρίση σε βάρος των εργαζομένων. Είναι το αποκορύφωμα της πολιτικής των κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία με τις επιλογές τους. Το δημόσιο χρέος, αποτέλεσμα των τοκογλυφικών δανείων και της διαπλοκής του πολιτικού σκηνικού με τα μεγάλα συμφέροντα που εκτίναξαν τα έξοδα του δημοσίου, χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για να διασφαλιστούν τα συμφέροντα που υπαγορεύουν την πολιτική Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Εξάλλου είναι ένα χρέος τοκογλυφικό, πληρωμένο διπλά και τρίδιπλα από τους εργαζόμενους.

Τα μνημόνια και οι επιπτώσεις τους στους εργαζόμενους, τα κοινωνικά αγαθά και το δημόσιο τομέα.

Τραγικά είναι τα μέτρα στους εργαζόμενους και οι επιπτώσεις τους στη ζωή μας:

– Συνεχείς περικοπές μισθών μέχρι και 55% στον δημόσιο τομέα.

– Συνεχείς μειώσεις των συντάξεων όλων των εργαζομένων, αύξηση των ορίων ηλικίας, διάλυση των ασφαλιστικών μας ταμείων.

– Απολύσεις και θεσμοθέτηση εργασιακής εφεδρείας στο δημόσιο τομέα (με παροχή 60% του βασικού μισθού).

– Τραγικές περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες (παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση) με αποτέλεσμα την μεγάλη υποβάθμιση όλων των κοινωνικών παροχών, καταργήσεις ή συρρικνώσεις δημόσιων οργανισμών που προσφέρουν κοινωνικό έργο (π.χ. νοσοκομεία, οργανισμοί πρόληψης για τα ναρκωτικά, κοινωνικοί οργανισμοί στους δήμους κ.ά.).

– Ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων οργανισμών, κυρίως οικονομικά εύρωστων (π.χ. ρεύμα, τηλεφωνία) και αυτών που προσφέρουν κοινωνικά αγαθά (π.χ. νερό, συγκοινωνίες).

– Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου σε ιδιώτες (π.χ. τεράστιες εκτάσεις δημόσιας γης – όπου εκτός από το ξεπούλημα σε ιδιώτες η οικοδόμηση τους θα φέρει και οικολογική καταστροφή σε διάφορες περιοχές- δημόσια κτίρια, ακόμα και τον ορυκτό μας πλούτο).

– Κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας με τη θεσμοθέτηση εργοστασιακών και ατομικών συμβάσεων. Κατάργηση αποζημίωσης εργαζόμενου και ευκολότερες και φθηνότερες απολύσεις για τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων. Στο δημόσιο τομέα δεν υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις και διαπραγματεύσεις. Συγκεκριμένα έχουν απαγορευτεί δια νόμου για τα μισθολογικά θέματα, αλλά και για τα εργασιακά θέματα όπου προβλέπονται διαπραγματεύσεις, οι κυβερνήσεις δεν εφαρμόζουν το σχετικό νόμο.

– Συνεχή νέα φορολογικά μέτρα που θίγουν ιδίως τους εργαζόμενους και την πλειοψηφία του λαού ενώ αφήνουν άθικτα την φοροδιαφυγή κυρίως των μεγάλων επιχειρήσεων και αυτών που κατέχουν τον πλούτο στη χώρα (αύξηση ΦΠΑ στο 23% με αύξηση σημαντικών λαϊκών αγαθών – διπλασιασμός της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης, έκτακτη φορολογική εισφορά στα δηλωθέντα εισοδήματα αναδρομικά από το 2010, μείωση του ελάχιστου αφορολόγητου των μισθωτών από 12.000 € στις 5.000 € κ.ά.

– Θεσμοθέτηση σκληρού και άδικου χαρατσιού στα σπίτια που θα πληρώνεται υποχρεωτικά από το λογαριασμό του ρεύματος και αν δεν πληρωθεί θα κόβεται το ρεύμα! Να σημειώσουμε πως στην Ελλάδα η ιδιοκατοίκηση είναι σε πολύ ψηλό ποσοστό (περίπου 85%).

Η προπαγάνδα και τα ψέματα

Για να γίνουν αποδεκτά τα μέτρα, η κυβέρνηση με τα φιλικά της μεγάλα ΜΜΕ, έχουν εξαπολύσει μια τεράστια προπαγάνδα γεμάτη ψέματα για να ρίξουν τις αιτίες της κρίσης στους εργαζόμενους και όχι στις πολιτικές των κυβερνήσεων και της ΕΕ που ασκήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας.

«Όλοι μαζί τα φάγαμε», η φράση που είπε ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής κυβέρνησης είναι σε αυτή τη λογική. Να φορτωθούν σε όλο το λαό οι επιπτώσεις μιας πολιτικής σκανδάλων, διαφθοράς, χαριστικών παροχών στο μεγάλο κεφάλαιο και κακοδιοίκησης του δημόσιου τομέα από τους εκάστοτε κυβερνώντες.

Επιχείρησαν να παρουσιάσουν υπερδιογκωμένο τον αριθμό των Δημοσίων Υπαλλήλων (Δ.Υ.) μιλώντας για 1,5 εκ., ενώ η απογραφή έδειξε πως είναι αυτό που όλοι γνωρίζαμε από τη βάση δεδομένων του ILO (Laborsta, στοιχεία 2008), δηλ. 738.727, αριθμός που έχει μειωθεί με τις χιλιάδες συνταξιοδοτήσεις των 2 τελευταίων χρόνων. Το ποσοστό των ΔΥ στην Ελλάδα στο σύνολο των εργαζόμενων είναι 16,1%, όταν στο Βέλγιο είναι 22,5%, στη Φιλανδία 26,7%, στη Γερμανία 10,2%, στην Ισπανία 13,8%, στις ΗΠΑ 16,4%, στη Μεγάλη Βρετανία 18,9%, στην Ολλανδία 15,8% κ.λπ.

Επιχείρησαν να παρουσιάσουν τους Δ.Υ. σαν τους υψηλότερα αμειβόμενους, σαν «προνομιούχους» (μ.ο. αμοιβών στην ευρωζώνη 27.600 € και την Ελλάδα 15.000 €).

Επιχείρησαν να πουν ότι το κοινωνικό κράτος στην Ελλάδα είναι γενναιόδωρο, τη στιγμή που δαπανάται κατά κεφαλή σε μ.ο. 3.550 € το χρόνο, ενώ ο μ.ο. στην ευρωζώνη είναι 6.250 €.

Προσπάθησαν να μας πείσουν ότι είμαστε τεμπέληδες και ότι δουλεύουμε λιγότερο από όλους στην Ευρώπη όταν σύμφωνα με τη Eurostat οι Έλληνες εργάζονται κατά μ.ο. 44,3 ώρες τη βδομάδα, ενώ ο μ.ο. στη ΕΕ είναι 41,7 ώρες τη βδομάδα.

Και ενώ όλα τα μέτρα παίρνονται στο όνομα της μείωσης του χρέους, όχι μόνο αποδεικνύεται και αυτό ένα μεγάλο ψέμα αλλά και η πολιτική τους είναι αδιέξοδη:

Από 120% του ΑΕΠ που ήταν το χρέος το 2009 και αποτέλεσε την αιτία για να ενταχθούμε στα προγράμματα της τρόικας, ανέβηκε σχεδόν στο 162% το 2011 για να φτάσει στο 200% τo 2015 σύμφωνα με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και στο 120% το 2020 σύμφωνα με τη νέα συμφωνία της ΕΕ της 26/10/11. Δηλαδή τόσες θυσίες από τους εργαζόμενους και το λαό, για να ξαναφτάσουμε εκεί που ξεκινήσαμε.

Ανεργία και φτώχεια

Η επίσημη ανεργία διπλασιάστηκε από 9% το 2009 στο 18,4% το 2011, στους νέους φτάνει στο 45%, με προοπτική να αυξηθεί ακόμη περισσότερο το 2012.

Οι περικοπές των μισθών μειώνουν την αγοραστική αξία του εισοδήματος των εργαζομένων, οι οποίοι περιορίζουν ακόμα και βασικές τους ανάγκες για να επιβιώσουν. Η φτώχεια και η εξαθλίωση κτυπά όλο και περισσότερες ομάδες πληθυσμού. Στα σχολεία παρουσιάζονται ήδη φαινόμενα παιδιών που πεινούν.

Ποιος πληρώνει:

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, αυξήθηκε το 2009 η συμμετοχή των μισθωτών και των συνταξιούχων στα φορολογικά βάρη σε σχέση με το 2008, ενώ μειώθηκε αντίστοιχα η συμμετοχή των ελεύθερων επαγγελματιών και των επιχειρήσεων. Πιο συγκεκριμένα το 2010 (για τα εισοδήματα που αποκτήθηκαν το 2009) οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι δήλωσαν εισόδημα που αντιστοιχεί στο 70,18% του συνολικού εισοδήματος από 68,23% το 2009. Ο φόρος που κατέβαλαν στην εφορία για τα εισοδήματα που δήλωσαν το 2010 αντιστοιχεί στο 55,54% του φόρου που κατέβαλαν όλοι οι φορολογούμενοι (από 52,59%. το 2009).

Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα από τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, που αφορούν τα εισοδήματα που αποκτήθηκαν το 2009 και δηλώθηκαν το 2010 στην εφορία και το φόρο που καταβλήθηκε γι’ αυτά από τις διάφορες κατηγορίες φορολογούμενων, όπως οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι επιχειρήσεις. Πρόκειται για την περίοδο πριν ξεσπάσει σε όλο της το μέγεθος η κρίση στην Ελλάδα. Από την άλλη οι επιχειρήσεις το 2010 δήλωσαν το 13,03% του συνολικού εισοδήματος έναντι 14,52% το 2009, ενώ κατέβαλαν το 28,67% του συνολικού φόρου έναντι 30,79% το προηγούμενο έτος.

ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
ΔΗΛΩΘΕΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΦΟΡΟΣ ΔΗΛΩΘΕΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΦΟΡΟΣ
2009 68,23% 52,29% 14,25% 30,79%
2010 70,18% 55,54% 13,03% 28,67%
ΔΙΑΦΟΡΑ 1,95% 3,25% -1,22% -2,12%

Μνημόνια και εκπαίδευση

Με επίμονο τρόπο η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας προσπαθεί να μας πείσει πως «δεν υπάρχει μνημόνιο στην εκπαίδευση». Δυστυχώς όμως τα κείμενα που υπέγραψε η Ελληνική κυβέρνηση με την τρόικα άλλα γράφουν. Η κυβέρνηση υπογράφοντάς τα επικαιροποιημένα μνημόνια «3» και «4» ανέλαβε την ευθύνη απέναντι τρόικα να συστήσει μιαν επιτροπή για να προτείνει λύσεις για την ασφυκτικότερη διαχείριση των ήδη ελάχιστων πόρων που διατίθενται για την εκπαίδευση.

Με το μνημόνιο «4» μάλιστα προχωρά ακόμα περισσότερο ο έλεγχος της ελληνικής εκπαίδευσης από την τρόικα. Πιο συγκεκριμένα στο κείμενο αυτό υπάρχει η δέσμευση της κυβέρνησης ότι στην ανά τρίμηνο έκθεσή της προς την τρόικα θα πρέπει να δίνει λογαριασμό για το τι έκανε και τι δεν έκανε για την εκπαίδευση. Μέχρι και η ψήφιση νόμου για την ποιότητα της εκπαίδευσης καθώς και για την εφαρμογή του θα ελεγχθεί η κυβέρνηση από την τρόικα!!

Έτσιη ελληνική εκπαίδευση τίθεται ουσιαστικά και τυπικά υπό την κηδεμονία της τρόικας, μιας και θα πρέπει το Υπουργείο Παιδείας να υλοποιεί τις προτάσεις της ειδικής ομάδας και αυτό θα ελέγχεται από την τρόικα!! Έτσι πλέον οι αποφάσεις για τη λειτουργία της εκπαίδευσης όλων των βαθμίδων θα λαμβάνονται με αυστηρώς λογιστικά κριτήρια έχοντας ως δηλωμένο στόχο το «φτηνό σχολείο». Με το «νέο σχολείο της αγοράς» πρέπει να υπάρξει με κάθε τρόπο εξοικονόμηση κόστους, οικονομίες κλίμακας και αναζήτηση των φθηνότερων λύσεων αδιαφορώντας για τις σοβαρές εκπαιδευτικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Ως κακόγουστο αστείο ακούγεται η διακήρυξη της ΕΕ πως η εκπαίδευση αποτελεί θέμα των εθνικών κρατών και σύμφωνα με τις αρχές της η συμβολή της είναι μόνο επικουρική.

ΔΑΠΑΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Ξεθεμελιώνει και διαλύει οριστικά τη δημόσια εκπαίδευση η κυβέρνηση με τις εντολές της τρόικας (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ), επιβάλλοντας μιαν εξωφρενική και απίστευτη μείωση των δημόσιων δαπανών μέσω των μνημονίων και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015.

Έτσι, θα συνεχιστεί χωρίς σταματημό η μείωση των δαπανών για την παιδεία, ώστε το 2015 να φτάσει στον παγκόσμιο πάτο. Όταν οι δαπάνες για τη δημόσια παιδεία φτάσουν, όπως υπολογίζεται, μόλις στο 2,23 % (!!) επί του ΑΕΠ, αντιλαμβανόμαστε πως οι επιπτώσεις στο δημόσιο σχολείο θα είναι δραματικές.

Σε αυτό το τοπίο η κυβέρνηση παρέδωσε, μέσω του μνημονίου, και την παιδεία στις ορέξεις και τις επιλογές της τρόικας. Με την επιτροπή που δημιουργήθηκε το υπουργείο παιδείας θα υπακούει πλέον στις επιλογές της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ.

Οι δαπάνες για την παιδεία μειώνονται, λοιπόν, σταδιακά μέχρι το 2015. Στο 2,23%. Και ας προέβλεπαν, όχι μόνο οι εξαγγελίες της κυβέρνησης, αλλά και οι δεσμεύσεις της απέναντι στην ΕΕ, αύξηση μέχρι το 2013 στο 5% επί του ΑΕΠ, να πλησιάσει, δηλαδή, το μέσο όρο των χωρών της ΕΕ.

Η μείωση, λοιπόν, των κρατικών δαπανών από το 2009 μέχρι το 2015 θα είναι της τάξης των 1.436 εκατ. €, δηλ. μείωση κατά 19,2 % (!).

Τον Ιούλιο ανακοινώθηκε επιπλέον μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση που προβλεπόταν από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ από 2,058 δισ. € σε 1,694 δισ. € (μείωση κατά 18% περίπου), με πρόσχημα την αναδιάταξη των ποσοστών ευρωπαϊκής και εθνικής συμμετοχής (από 68% – 32% σε 85% – 15% αντίστοιχα) η οποία μάλιστα παρουσιάστηκε και ως μεγάλη επιτυχία από την κυβέρνηση. Αυτό όμως στην πράξη σημαίνει περαιτέρω μείωση των κρατικών δαπανών για την παιδεία από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του προϋπολογισμού.

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΟΥΝΙΟΣ 2011
ΕΤΟΣ 2009 2010 2011 BUDGET 2011 2012 2013 2014 2015
ΣΥΝΟΛΟ 7.480 6.988 6.863 6.530 6.362 6.221 6.105 6.044
ΤΑΚΤΙΚΟΣ ΠΡΟΎΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 7.131 6.683 6.283 6.009 5.841 5.671 5.554 5.494
ΠΡΟΓΡΜΜΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ 349 305 580 521 550 550 550 550
ΑΕΠ 235.017 230.173 232.100 225.400 228.400 235.500 242.900 251.900
% ΔΑΠΑΝΕΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ/ΑΕΠ 3,18% 3,04% 2,96% 2,90% 2,79% 2,64% 2,51% 2,40%
% ΔΑΠΑΝΕΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ (ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ, ΕΡΕΥΝΑ, ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΑ) 2,94% 2,82% 2,75% 2,69% 2,59% 2,46% 2,34% 2,23%
· Ποσά σε εκατ. €
· 7% του προϋπολογισμού πάνε για κατάρτιση, έρευνα και θρησκεύματα (2010, 2011)
Στοιχεία από μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα Ιουνίου 2011, επεξεργασία στοιχείων Θ.Κοτσιφάκης

ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ

Τις μεγάλες περικοπές άρχισαν ήδη να τις βιώνουν εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές στην καθημερινότητα της λειτουργίας των σχολείων. Μειώθηκαν δραματικά οι επιχορηγήσεις των σχολικών επιτροπών (60%) , με αποτέλεσμα την οικονομική ασφυξία του δημόσιου σχολείου και την αδυναμία του να ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις καθημερινές ανάγκες του. Οι γονείς όλο και πιο συχνά καλούνται να συμβάλλουν οικονομικά στην αγορά καθημερινών ειδών πρώτης ανάγκης για τη λειτουργία του σχολείου.

Είναι σίγουρο πως τα σχολεία θα αδυνατούν να αγοράσουν το πετρέλαιο που απαιτείται για τη θέρμανση το χειμώνα, με δεδομένο πως η κυβέρνηση διπλασίασε την τιμή του.

ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

Το υπουργείο Παιδείας είχε ανακοινώσει την συγχώνευση 1933 σχολείων, χωρίς κανένα ουσιαστικό διάλογο με τους εκπαιδευτικούς και τις τοπικές κοινωνίες. Τελικά με αυτή την απόφαση συγχωνεύτηκαν 1523 σχολεία στην πρωτοβάθμια και 410 στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αυτό είχε αποτέλεσμα να κλείσουν 1056 σχολεία, 851 από τα 10.798 (7,8%) στην πρωτοβάθμια και 205 από τα 3.185 στη δευτεροβάθμια (6,5%). Οι καταργήσεις και συγχωνεύσεις θα συνεχιστούν και την επόμενη χρονιά (2012).

ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΟΜΩΝ

Κατάργησε την ΠΔΣ στο Λύκειο, την ενισχυτική στο γυμνάσιο, αθλητικές τάξεις και αθλητικά σχολεία καθώς και αρκετά ολοήμερα δημοτικά σχολεία.

Υποβάθμισε τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών σε α/θμια και β/θμια εκπαίδευση.

Καταργεί τη διδασκαλία των καλλιτεχνικών, την πολιτική αγωγή, την πληροφορική στο λύκειο, μαθήματα που είναι απαραίτητα για τη μορφωτική συγκρότηση των νέων.

Υποβαθμίζει τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας.

Κλείνει 22 από τα 58 κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.

Αναστέλλει τη λειτουργία όλων των Συμβουλευτικών Σταθμών Νέων

Καταργεί τον ΣΕΠ

Υποβαθμίζει σταδιακά και κλείνει τις βιβλιοθήκες των σχολείων (800) που φτιάχτηκαν με προγράμματα συγχρηματοδοτούμενα από ΕΕ και Ελλάδα.

Επιβάλει τμήματα από 28-30 μαθητές, από 25 που ήταν, σε γυμνάσια και λύκεια.

ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

Η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε χωρίς βιβλία. Μέχρι τα Χριστούγεννα είναι αμφίβολο αν θα έχει ολοκληρωθεί η αποστολή τους στα σχολεία. Η κυβέρνηση κατάργησε τον οργανισμό του τα εκδίδει. Οι οικονομικοί περιορισμοί δημιούργησαν αυτό το πρωτοφανές χάος και οι μαθητές διδάσκονται από φωτοτυπίες.

ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

Το Υπουργείο σχεδιάζει να μετατρέψει τους Δ/ντές των σχολείων σε μάνατζερ που θα ελέγχουν και θα καθορίζουν σχεδόν τα πάντα μέσω της αξιολόγησης. Επιδιώκει να καταργήσει τη συλλογικότητα και το δημοκρατικό τρόπο λήψης των αποφάσεων στους συλλόγους διδασκόντων, να περιορίσει τις αρμοδιότητες του συλλόγου διδασκόντων.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ

Όσον αφορά τις εκπαιδευτικές αλλαγές που προωθούνται (νέο σχολείο, νέο λύκειο), αυτές στηρίζονται στη λογική της παροχής αποσπασματικών γνώσεων και δεξιοτήτων, στην εδραίωση των «αξιών” του «σχολείου της αγοράς” και της κατάρτισης, σε συνάφεια με τις αντίστοιχες αντιεκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις του «επιχειρηματικού πανεπιστήμιου”, που προωθούνται με το νέο νόμο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.. Η πολιτική αυτή οδηγεί στην απαξίωση της δημόσιας, δωρεάν παρεχόμενης εκπαίδευσης και, ουσιαστικά, στο άνοιγμά της σε στρατηγικές επενδύσεις κερδοσκοπικών εταιριών.

ΕΚΘΕΣΗ ΟΟΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Σύμφωνα με έκθεση που παρήγγειλε το Υπουργείο Παιδείας στον ΟΟΣΑ, για όλα τα δεινά της εκπαίδευσης στην Ελλάδα ευθύνονται οι εκπαιδευτικοί και όχι οι εφαρμοζόμενες πολιτικές εδώ και πολλά χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό πως στην έκθεση του ΟΟΣΑ προβάλλεται ως πρώτο μέτρο η αύξηση του εργασιακού φόρτου των εκπαιδευτικών μέσω και της αύξησης του ωραρίου των εκπαιδευτικών. Να σημειώσουμε πως οι Έλληνες εκπαιδευτικοί διδάσκουν ακριβώς τόσες ώρες όσος είναι και ο Ευρωπαϊκός μ.ο. (18,4 ώρες/βδομάδα, στοιχεία δικτύου Ευρυδίκη).

ΜΕΙΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ (ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ, ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΕΙΣ, ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ)

Τη διετία 2010 -2011 έγιναν 3400 προσλήψεις, ενώ συνταξιοδοτήθηκαν 17.500, κάτω κυρίως από την απειλή των συνταξιοδοτικών δυσμενών αλλαγών. Σύνολο εκπαιδευτικών 160.000 (περίπου 10% μείωση).

ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Με τις καταργήσεις σχολείων, την αύξηση του ανώτατου αριθμού ανά τμήμα και την κατάργηση εκπαιδευτικών υπηρεσιών το Υπουργείο Παιδείας δημιουργεί σε αρκετές περιπτώσεις τεχνητές υπεραριθμίες και επιδιώκει να μετακινήσει υποχρεωτικά εκπαιδευτικούς σε όλη τη χώρα.

Απειλεί τώρα πλέον ευθέως για μετακινήσεις εκπαιδευτικών σε άλλες υπηρεσίες, εργασιακή εφεδρεία και απολύσεις. Θεσμοθέτηση εργασιακής εφεδρείας και απολύσεων Ανακοινώθηκαν 120.000 απολύσεις στο δημόσιο μέχρι το 2013 (άγνωστος αριθμός στην εκπαίδευση).

Παράλληλα μέσα από το εθνικό επιχειρησιακό πρόγραμμα του Υπουργείου Εργασίας με τίτλο «Κοινωνική Εργασία» η Κυβέρνηση προωθεί ακόμη περισσότερο την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και δημιουργεί μεσαιωνικές συνθήκες για τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς. Οι άνεργοι θα υπογράφουν σύμβαση με μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) και στη συνέχεια θα υπενοικιάζονται από τους φορείς αυτούς στους δήμους για να εργαστούν.

ΜΙΣΘΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Μέτρα, μέτρα, μέτρα. Οι μισθοί και οι συντάξεις συνεχώς μειώνονται και συνεχώς λαμβάνονται και άλλα μέτρα. Κάθε εβδομάδα η κυβέρνηση ανακοινώνει νέα μέτρα!

Το συνολικό ετήσιο καθαρό εισόδημα των εκπαιδευτικών ήδη μειώθηκε κατά 4 μηνιαίους μισθούς (μέχρι τον Οκτώβριο του 2011 σε σχέση με τον Οκτώβριο 2009), αν υπολογίσουμε τις περικοπές, τις νέες κρατήσεις και τους νέους φόρους, δηλ. περίπου 20%.

Με το νέο μισθολόγιο στο δημόσιο που ήδη ψηφίστηκε έγινε μια πρόσθετη περικοπή 20% στα εισοδήματα των εκπαιδευτικών και συνδέεται πλέον ο μισθός με την παραγωγικότητα, την απόδοση.

· 20 – 40+ % ετήσια μείωση εισοδήματος

· Ετήσιο καθαρό εισόδημα: 8.500-17.500 €

· Μηνιαίο καθαρό μισθό: 640 (1ος χρόνος) – 1371 € (μετά από 35 χρόνια.

· Η μισθολογική εξέλιξη μετά από σκληρή αξιολόγηση

· Περιορισμένες θέσεις στη νέα βαθμολογική-μισθολογική πυραμίδα. Η μισθολογική εξέλιξη πλέον δεν θα είναι για όλους, αλλά μόνο για ένα ποσοστό των εργαζομένων.

Ο μισθός των Ελλήνων εκπαιδευτικών ο οποίος ήταν στο 50% του μ.ο. του μισθού των εκπαιδευτικών στην ευροζώνη, ήδη έμεινε ο μισός αυτά τα δύο χρόνια.

ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ – ΑΥΞΗΣΗ ΟΡΙΩΝ ΗΛΙΚΙΑΣ

Αυξήθηκαν τα όρια ηλικίας στα 70 από 60 η 65 (ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας).

Αυξήθηκαν τα έτη υπηρεσίας σε 40 από 35 (για πλήρη σύνταξη).

Καταργήθηκε η ειδική διάταξη για τους εκπαιδευτικούς που προέβλεπε την χορήγηση μειωμένης σύνταξη (30/35) με 30 χρόνια υπηρεσίας στα 60 χρόνια.

Ανάλογες περικοπές με τους μισθούς έγιναν και στις συντάξεις των εκπαιδευτικών (κύριες και επικουρικές) και ετοιμάζονται και άλλες.

Νέα κυβερνηση – ίδια πολιτική

Με τραπεζίτη στην θέση του πρωθυπουργού και την τρικομματική νέα κυβέρνηση στην Ελλάδα, με τη συμμετοχή ακόμα και της ακροδεξιάς σε αυτή, θα επιχειρηθεί η συνέχεια, αλλά και η σκλήρυνση της ίδιας πολιτικής. Με βάση τη συμφωνία της 26/10/11 στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ, θα επιχειρηθεί μέσα από την υπογραφή νέου μνημονίου να παρθούν νέα μέτρα λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων αλλά και να ενταχθεί στα συντάγματα όλων των χωρών της Ευρώπης το σύμφωνο σταθερότητας, δηλ. αυτή η νέο φιλελεύθερη πολιτική να αποκτήσει υποχρεωτικά και μόνιμα χαρακτηριστικά. Ο προϋπολογισμός που ήδη κατατέθηκε προβλέπει νέα βάρη στους εργαζόμενους (περικοπές μισθών, φορολογία) και μειώσεις στις δαπάνες των κοινωνικών αγαθών.

Είναι καθαρό για μας πως δεν θα σταματήσουν να παίρνουν νέα μέτρα αν δεν τους σταματήσουμε εμείς με τους αγώνες μας.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ (αιτήματα- κινητοποιήσεις)

Σήμερα οι εργαζόμενοι στη χώρα μας αντιλαμβανόμαστε πως τα αιτήματά μας είναι πολιτικά. Απέναντι στη λαίλαπα που ήρθε και συνεχίζεται οι εργαζόμενοι βροντοφωνάζουμε πως υπάρχει λύση. Υπάρχει άλλη πολιτική! Το χρέος δεν το δημιούργησαν οι εργαζόμενοι. Δεν το αναγνωρίζουμε. Απαιτούμε τη διαγραφή του.

· ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΤΩΡΑ ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΤΡΟΪΚΑ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ.

· Να καταργηθεί το βάρβαρο και δουλοπρεπές μνημόνιο κυβέρνησης – ΕΕ – Δ.Ν.Τ., το μεσοπρόθεσμο αλλά και όλα τα μέτρα που απορρέουν από αυτά.

· ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ, ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ

· Να ανατραπούν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές σε όλη την Ευρώπη.(.)

Μαζί με τους άλλους εργαζόμενους οργανώσαμε 24ωρη απεργία στις 5 Οκτώβρη και ετοιμάζουμε 48ωρη απεργία στις 19 και 20 Οκτώβρη. Οργανώσαμε συλλαλητήρια κάθε εβδομάδα, διαμαρτυρίες και καταλήψεις κτιρίων εκείνη την περίοδο. Οι μαθητές και οι φοιτητές προχώρησαν το Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη σε καταλήψεις σχολείων και σχολών. Το τελευταίο χρόνο έγιναν 12 απεργιακές κινητοποιήσεις με πολύ μεγάλα συλλαλητήρια σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Η κυβέρνησης αντιμετωπίζει με βία και αυταρχισμό και τις κινητοποιήσεις και δεν διστάζει να κτυπά πολίτες ακόμα και παιδιά. Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε.

Επειδή πιστεύουμε πως η Ελλάδα είναι η αρχή, σε ολόκληρη την Ευρώπη εφαρμόζονται ή σχεδιάζεται να εφαρμοστούν ανάλογες πολιτικές (ιδιαίτερα στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου), πιστεύουμε πως απαιτείται να γίνει πράξη ο αγωνιστικός συντονισμός όλων των ομοσπονδιών, όλων των εργαζομένων, της νεολαίας και των κοινωνικών κινημάτων των χωρών της Ευρώπης.

Γνωρίζουμε πως και εδώ στη Γερμανία η κυβέρνηση προχωρά σε περικοπές μισθών και κοινωνικών αγαθών. Γνωρίζουμε πως και οι Έλληνες και οι Γερμανοί εργαζόμενοι πλήττονται από αυτή την νεοφιλελεύθερη πολιτική. Γνωρίζουμε πως αυτοί που ωφελούνται είναι μόνο οι τράπεζες, τα χρηματιστήρια και μεγάλες επιχειρήσεις. Είναι καθήκον μας να ανατρέψουμε αυτέ τις πολιτικές που διαλύουν τα εργασιακά μας δικαιώματα, το κοινωνικό κράτος και τη δημόσια εκπαίδευση στην Ευρώπη.

Προτείνουμε να οργανωθούν κινητοποιήσεις όπως απεργίες, διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις δημοσίων κτιρίων και άλλες μορφές αγώνα. Η ETUCE και η EI μπορούν και πρέπει να αναλάβουν ένα συντονιστικό ρόλο σε αυτό τον αγώνα.

Με τους κοινούς μας αγώνες μπορούμε να ανατρέψουμε τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην Ευρώπη. Πιστεύουμε πως οι εργαζόμενοι θα νικήσουμε. Όλοι μαζί για μια άλλη Ευρώπη.

Advertisements