Ημέρα: 27/11/2011

ΠΩΣ ΜΕΘΟΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Η ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Posted on Updated on


Ας μην υπάρχει καμιά αμφιβολία. Τα βήματα ήδη ακούγονται, οι σκιές αρχίζουν να προβάλλουν. Μόνο οι υπάλληλοι της συναίνεσης, οι κατασκευαστές του εφικτού και οι θεατές της ζωής δεν ακούνε και δεν βλέπουν ή κάνουν ότι δεν ακούν και ότι δεν βλέπουν.

«Κατασκευάζουν» βήμα-βήμα την εργασιακή εφεδρεία των εκπαιδευτικών. Οργανώνουν, με αριστοτεχνικό τρόπο, τον ακρωτηριασμό. Έτσι που να ξεσπάσει με τη φυσικότητα της βροχής που ακολουθεί τις αστραπές και τους κεραυνούς.

Η μεθόδευση του «ώριμου φρούτου» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το ζήτημα της αξιολόγησης και η εμπειρία των νεοφιλελεύθερων πολιτικών

Posted on Updated on


 

του Δημήτρη Νικολούδη

20/11/2011

Με αφορμή το πολυνομοσχέδιο για την εκπαίδευση (Ν. 3848/2010) και το πρόγραμμα της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας που εφάρμοσε πιλοτικά το Υπουργείο Παιδείας όλη την προηγούμενη χρονιά, θα επιχειρήσουμε να παρουσιάσουμε και να υποβάλλουμε σε κριτική εκείνες τις πολιτικές που υιοθετήθηκαν κυρίως στις ΗΠΑ και στη Βρετανία, αλλά και στη Νέα Ζηλανδία, σχετικά με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και τη σύνδεσή της με την έννοια της σχολικής αποτελεσματικότητας στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης-εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης. Βασική, επομένως, προτεραιότητα του κειμένου μας καθίσταται η ανάδειξη ανάλογων εκπαιδευτικών εγχειρημάτων, των οποίων η εμπειρία χρησιμεύει ως σημείο αναφοράς για τις προτεινόμενες κυβερνητικές πολιτικές στη χώρα μας σήμερα. Έτσι, οι αλλαγές στο εσωτερικό των εκπαιδευτικών συστημάτων, οι πολιτικές αρχές στις οποίες αυτές θεμελιώθηκαν, οι σκοπιμότητες που υπηρέτησαν και οι επιπτώσεις που είχαν στους εκπαιδευτικούς, στους μαθητές, στους γονείς και γενικά στις κοινωνίες αυτών των χωρών θεωρούμε ότι καθίστανται ιδιαίτερα επίκαιρες στις μέρες μας, γι’ αυτό και συγκροτούν τους βασικούς άξονες του προβληματισμού μας. Η κριτική μας ξεκινά από την παραδοχή πως η εκπαίδευση δεν είναι μια αυτόνομη περιοχή, ένας επιμέρους οργανισμός του κοινωνικού όλου. Η μελέτη της δεν υπόκειται στη φιλελεύθερη δοξασία του αποκομμένου, από τις ευρύτερες κοινωνικοπολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές διεργασίες, υποσυστήματος. Αντίθετα, συνδέεται με αυτές και διαμορφώνεται ιστορικά. Έτσι, για παράδειγμα, για να έχουμε μια πλήρη αίσθηση των εκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων στις ΗΠΑ, όπως αυτές εκφράστηκαν με το κείμενο-διακήρυξη A Nation at Risk (1983) της κυβέρνησης Reagan, οφείλουμε να λάβουμε υπόψη τους ανταγωνισμούς με Ιαπωνία και Γερμανία, καθώς και την ενεργοποίηση των συντηρητικών-αντιδραστικών αντανακλαστικών της κοινωνίας των Η.Π.Α. στις κοινωνικές, πολιτικές και ιδεολογικές ανακατατάξεις που προσέλαβαν ανησυχητική έκταση για το κυρίαρχο σύστημα τις προηγούμενες δεκαετίες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »