Ημέρα: 01/02/2011

Κατοχική πρωθυπουργός…. SOS

Posted on Updated on


Advertisements

Κ.Λαπαβίτσας: Ιδού τα διαπραγματευτικά μας ατού

Posted on


Πέμ 27/01/2011

   Την πεποίθηση ότι το ελληνικό ομολογιακό χρέος των τραπεζών (και της ΕΚΤ) αποτελεί «το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί» της Αθήνας απέναντι στους πιστωτές της εκφράζει στο tvxs.gr ο κ. Κώστας Λαπαβίτσας, καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Σε αυτό το πλαίσιο, προκρίνει την αθέτηση των πληρωμών που αντιστοιχούν σε μέρος του χρέους με έλλειμμα νομιμοποίησης. Από την ίδια αφετηρία, άλλωστε, στηλιτεύει την -ορατή- προοπτική ενίσχυσης του ευρωπαϊκού ταμείου στήριξης με απώτερο στόχο την επαναγορά των ελληνικών ομολόγων από την κυβέρνηση. Διαβάστε επίσης: Τα σενάρια για το χρέος με φόντο την αναδιάρθρωση

Για τον καθηγητή κ. Λαπαβίτσα, συγγραφέα του βιβλίου Η Ευρωζώνη – Ανάμεσα στη λιτότητα και την αθέτηση πληρωμών*, μείζον ζήτημα αποτελεί ο έλεγχος της νομισματικής πολιτικής από την ίδια τη χώρα, καθώς με αυτόν τον τρόπο «το κράτος θα μπορέσει να προστατεύσει τις συντάξεις και τους μισθούς του δημόσιου τομέα. Γενικότερα, θα τονώσει τις εξαγωγές και την παραγωγή, προστατεύοντας την απασχόληση. Θα επιτρέψει, τέλος, τη διαμόρφωση βιομηχανικής πολιτικής ώστε να βρει πιο δυναμικό ρόλο η Ελλάδα στην παγκόσμια οικονομία, προς όφελος των πολλών». Άλλωστε, ο ίδιος θεωρεί ότι «οι νομισματικές ενώσεις ανάμεσα σε χώρες που διαφέρουν συστηματικά στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας τους δεν κρατούν πολύ». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΣ Α’ ΕΛΜΕ ΑΧΑΪΑΣ – Mεταφορά μαθητών

Posted on Updated on


 

ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Σας καλούμε στην έκτακτη γενική συνέλευση του Σωματείου μας την Πέμπτη, 3/2 στις 7μμ στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας, με θέμα την εισήγηση της ΟΛΜΕ. Με δεδομένες τις γενικότερες εξελίξεις η συμμετοχή όλων μας κρίνεται απαραίτητη.

Πάτρα, 31/1/2011

ΜΑΝΙΑΚΙΟΥ 6 & ΚΟΡΙΝΘΟΥ, ΠΑΤΡΑ
ΤΗΛ. / FAX : 2610 – 278776
http://aelmeahaias.wordpress.com,

aelmeahaias

Την προηγούμενη εβδομάδα μέλη του ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας στην προσπάθεια του σωματείου να αντιμετωπίσει τρέχοντα προβλήματα συναδέλφων, να κινητοποιήσει τα μέλη του και να ενημερώσει τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς αλλά και γονείς για τις εξελίξεις στο χώρο της εκπαίδευσης, προέβη στις εξής ενέργειες:

1. Την Τρίτη, 25/1/2011, παρουσία των αιρετών του κλάδου και μαζί με το Σύλλογο Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πάτρας συναντήθηκε με τον Περφ/κό Δ/ντή Εκπ/σης Δ. Ελλάδας με αίτημα να μας γνωστοποιήσει τις προθέσεις του Υπουργείου σχετικά με τις συγχωνεύσεις –καταργήσεις σχολείων και τις ενέργειες που έχει κάνει ο ίδιος προς την κατεύθυνση αυτή. Ο Περιφ/κός Δ/ντής αρνήθηκε ότι υπάρχει πρότασή του για συγχώνευση –κατάργηση σχολικών μονάδων και προσπάθησε να μας καθησυχάσει τονίζοντας ότι πρόκειται για μια συνηθισμένη διαδικασία. Επισημάναμε τη διαφορά ως προς τη διαδικασία σε σχέση με το παρελθόν, την πρόθεση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε περικοπές στην Παιδεία, την έλλειψη της Νομαρχιακής Επιτροπής Παιδείας, ο γνωμοδοτικός ρόλος της οποίας ήταν μεγάλης σπουδαιότητας για τη νομιμοποίηση τέτοιων εγχειρημάτων, τις ανακοινώσεις των ΜΜΕ που μιλούν για λουκέτο σε πάρα πολλά σχολεία, τη φημολογούμενη μυστική εσωτερική αλληλογραφία μεταξύ των στελεχών της διοίκησης και του Υπουργείου, την μέχρι τότε έλλειψη σχετικής εγκυκλίου που να διευκρινίζει τις διαδικασίες. Στο τέλος ο Περιφ/κος Δ/ντης υποσχέθηκε ότι θα σεβαστεί την τοπική κοινωνία στο ζήτημα αυτό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άσυλο και Ρατσισμός!

Posted on Updated on


 

Άσυλο και Ρατσισμός! του Γ. Χουρμουζιάδη
 
 
 
Από τον «Δρόμο της Αριστεράς», 29.1.2011

Το ΄Άσυλο» είναι κατάκτηση. Ο αρχικός του σκοπός ήτανε να εμποδίσει την εισβολή των αστυνομικών γκλομπς και των στρατιωτικών τανκς στους χώρους όπου η έρευνα γεννάει καινούργιες Ιδέες, κι αυτές, με τη σειρά ους, γεννούν τον καινούργιο Κόσμο. Ήρθε, όμως, ο καιρός και τα γκλομπς ξαναγύρισαν στις θήκες τους (έστω και δομικαστικά) και τα τανκς πάρκαραν οριστικά(;) στους στρατώνες. Το «Άυλο», όμως, παρέμεινε. Ως Σύμβολο όμως και όχι ως συρματόπλεγμα του Έβρου. Κι αυτό σημαίνει πως δεν μπορεί κανείς να το κεριζώσει εκεί όπου το εγκατέστησαν, εμπνευσμένοι από τον έμφυτο Πολιτισμό τους, οι αγώνες ενός λαού που εδώ και καιρό μπορεί να κουράστηκε, μπορεί και να φοβάται. Και ίσως έπαψε να υποψιάζεται πως τα γκλομπς είναι εύκολο να βγουν από τις θήκες τους και τα τανκς να βγουν από τους στρατώνες. Ίσως ξέχασε πως τα σύμβολα που γεννούν οι Πολιτισμοί δεν ξεριζώνονται με τίποτε. Και όποτε χρειαστεί κατεβαίνουν στο πεζοδρόμιο. Γίνονται γροθιές, κραυγές, φωτιά και καπνός.

Βέβαια, το κράτος της παραδοσιακής και της μεταμοντέρνας Δεξιάς έψαξε να βρει τρόπους να τελειώνει με το «Άσυλο». Να ξεχάσει Πολιτισμούς, Έρευνα, Ιδέες, Σύμβολα. Έφτιαξε νόμους, προμηθεύτηκε καινούργια γκλομπς, ξαναλάδωσε τις ερπύστριες των τανκς, ξανατάισε τα τηλεοπτικά της παπαγαλάκια, δρομολόγησε και τα κατάφερε νέους συμβιβασμούς. Δεν μπόρεσε να νικήσει, όμως. Γιατί, το είπαμε, τα σύμβολα δεν νικιούνται. Έρχονται και γίνονται ένα με την Ιστορία. Γράφονται στους τοίχους και στοιχειώνουν εκεί. Σπέρνονται στα χωράφια και ξαναφυτρώνουν. Γίνονται τραγούδια, ζωγραφιές. Εμπνέουν κινήματα. Τουφεκίζονται την αυγή και μόλις ανατείλει ο ήλιος και ξεραθούν τα αίματα ξαναγίνονται γαρύφαλλα και μοσκοβολάνε. Το κράτος της παραδοσιακής και της μεταμοντέρνας Δεξιάς δεν ησυχάζει, όμως. Οι Πολιτισμοί και τα Σύμβολα δεν τη βολεύουν. Της κλείνουν το δρόμο. Νοσταλγεί τα γκλομπς, νοσταλγεί τα τανκς, κι ας μην το ομολογεί, γιατί φοβάται την Ιστορία, τα Τραγούδια, τους γραμμένους Τοίχους, τα ξαναγεννημένα Γαρύφαλλα, τα ξαναφυτρωμένα Χωράφια.

Όλα τα φοβάται ένα τέτοιο κράτος που μας το έχουν φορέσει σαν το «Σιδηρούν προσωπείο» του παραμυθιού και μεις δεν λέμε να το διώξουμε από πάνω μας.
Και τώρα τελευταία άρχισε να φοβάται και τους μετανάστες. Αυτούς που, τελικά, δεν πνίγονται στο δρόμο της απελπισμένης φυγής τους. Που δεν μπλέκουν στα συρματοπλέγματα του Έβρου. Που πληρώνουν ακριβά για μια φέτα λασπωμένο ψωμί.
Έπρεπε, λοιπόν, να βρεθεί ένας τρόπος να μπούνε δίπλα στο «Άσυλο» και οι Μετανάστες. Να προβληθεί το πρώτο ως αιτία της κοινωνικής ανησυχίας και οι δεύτεροι ως αιτία της ανεργίας και του «αφελληνισμού». Και να η κατάληψη της Νομικής.
Έτσι, πρώτα ο Θεός, ήρθαν όλα και «έδεσαν». Μη μου πείτε πως είναι τυχαίο!