Α) Σχολείο εξάρτημα της αγοράς, σχολείο των δεξιοτήτων
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης προβλέπει, για τα επόμενα χρόνια, αύξηση στις θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης, αλλά και «σημαντική αύξηση των θέσεων εργασίας στον τομέα των υπηρεσιών, ιδιαίτερα στους κλάδους της λιανικής πώλησης και της διανομής, καθώς και σε άλλες πολύ απλές δραστηριότητες που απαιτούν λίγα ή και καθόλου τυπικά προσόντα»
Οι σημερινές θέσεις εργασίας για «ανειδίκευτους» έχουν την ιδιαιτερότητα ότι απαιτούν πολλές δεξιότητες, αλλά σε ένα επίπεδο αρκετά χαμηλό.
Αυτά τα μη προσόντα δεν αποτελούν αντικείμενο καμίας συλλογικής διαπραγμάτευσης και, επομένως, εκτός από τις ελάχιστες νόμιμες εγγυήσεις, δεν προσφέρουν καμία εγγύηση σε επίπεδο μισθού, εργασιακών συνθηκών ή κοινωνικής προστασίας.
Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) είναι υποχρεωμένος να αναγνωρίσει κυνικά ότι «δεν θα μπορέσουν όλοι να σταδιοδρομήσουν στον δυναμικό τομέα της “νέας οικονομίας” -μάλιστα, οι περισσότεροι δεν θα τα καταφέρουν- και, έτσι, τα σχολικά προγράμματα δεν μπορούν να σχεδιαστούν με βάση την υπόθεση ότι όλοι πρόκειται να φθάσουν μακριά»
Ο κατάλογος των «βασικών δεξιοτήτων» που έχει καταρτίσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και που πρέπει να χρησιμεύσει ως κεντρικός άξονας στη μεταρρύθμιση των εκπαιδευτικών συστημάτων, από το δημοτικό και το γυμνάσιο μέχρι το λύκειο και την πανεπιστημιακή εκπαίδευση, είναι, λίγο πολύ, ο ακόλουθος: «Επικοινωνία στη μητρική γλώσσα, επικοινωνία σε ξένες γλώσσες, μαθηματικές και βασικές επιστημονικές και τεχνολογικές δεξιότητες, επάρκεια στους αριθμητικούς υπολογισμούς, δυνατότητες περαιτέρω μάθησης, κοινωνικές δεξιότητες και αγωγή του πολίτη, πνεύμα πρωτοβουλίας και σεβασμού της επιχείρησης, πολιτιστική ευαισθησία και έκφραση». Αυτές θεωρούνται σταθερές αξίες, οι οποίες εγγυώνται την ικανότητα προσαρμογής των μελλοντικών εργαζομένων. Κάτι που επιβεβαιώνει και ο ΟΟΣΑ: «Οι εργοδότες τις θεωρούν παράγοντες-κλειδιά για δυναμισμό και ευελιξία. Ένα εργατικό δυναμικό που διαθέτει τέτοιες δεξιότητες είναι σε θέση να προσαρμόζεται διαρκώς στη ζήτηση και σε μέσα παραγωγής που εξελίσσονται συνεχώς» .
Η αντικατάσταση της γνώσης από τις δεξιότητες απαντά, σε μια όλο και μεγαλύτερη απαίτηση ευελιξίας και προσαρμοστικότητας του εργατικού δυναμικού. (απασχολησιμότητα – ευκολότερη εκμετάλλευση)
Γενικεύοντας την πρόσβαση σε αυτές τις βασικές γνώσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπολογίζει να συμπιέσει τους μισθούς προς τα κάτω: «Για ένα δεδομένο επίπεδο ζήτησης, που ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένο τύπο δεξιοτήτων, η αύξηση της προσφοράς εργασίας θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των πραγματικών μισθών για όλους τους εργαζόμενους που διαθέτουν ήδη τις δεξιότητες αυτές».
( με μνημόνιο ή χωρίς, η κατεύθυνση των νεοφιλελεύθερων καπιταλιστικών δυνάμεων για το φόρτωμα της κρίσης στις πλάτες των εργαζόμενων είναι δεδομένη)
Ο προσανατολισμός σε μια τέτοιου τύπου εκπαίδευση σημαίνει, εξάλλου, και την εξατομίκευση των εκπαιδευτικών διαδρομών ( να και οι πιστωτικές μονάδες της υπουργού μας ). Ο εκπαιδευτικός δεν είναι πλέον επιφορτισμένος με την αποστολή να οδηγεί μια ομάδα-τάξη στη συλλογική κατάκτηση γνώσεων, αλλά, απλώς, να επιτρέπει στους μαθητές να ασκήσουν και να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους, ο καθένας με τον δικό του ρυθμό. Πρόκειται, ταυτόχρονα, και για έναν ιδανικό τρόπο να απαλλαγεί η αγορά εργασίας από τους «περιοριστικούς κανόνες» που επέβαλαν οι παραδοσιακές μορφές του πτυχίου και των τυπικών προσόντων…
( βλέπε τη διαβούλευση για τις αλλαγές στα ΑΕΙ, την είσοδο σε σχολές και όχι σε τμήματα, τα ατομικά προγράμματα σπουδών και την κατάργηση του ενιαίου πτυχίου , της ενιαίας γνώσης)
Β) Σχολείο ταξικό, πολλαπλών ταχυτήτων, διαφοροποιημένο, με εργαλείο την αξιολόγηση
Το παρακάτω σενάριο δεν είναι επιστημονικής φαντασίας – Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και ιδέες του Υπουργείου Παιδείας είναι εντελώς συμπτωματική:
Οι εκπαιδευτικοί των οποίων οι μαθητές επιτυγχάνουν καλύτερα αποτελέσματα αμείβονται καλύτερα από τους υπόλοιπους και αξιολογούνται με βάση τα αποτελέσματα των μαθητών τους.
Με τα τεστ αυτοαξιολόγησης των σχολείων εντοπίζονται με ακρίβεια ποια σχολεία χρειάζονται συμπληρωματική βοήθεια. Σε αυτά επιβάλλεται να επιτευχθεί, ποσοστό επιτυχίας 100% στα τεστ. Τα αποτελέσματα κάθε σχολικής μονάδας αναλύονται σε συνάρτηση με την κοινωνική προέλευση, το επίπεδο γνώσης της αγγλικής γλώσσας, την ενδεχόμενη ύπαρξη αναπηριών ή μαθησιακών δυσκολιών και το εισόδημα των γονέων.
Εάν σε ένα σχολείο δεν επιτυγχάνει συνεχείς προόδους προς την εκπλήρωση του στόχου που έχει τεθεί, η σχολική μονάδα υπόκειται σε κυρώσεις, των οποίων η σοβαρότητα αυξάνεται σταδιακά. Την πρώτη χρονιά, το σχολείο δέχεται μια επίπληξη. Την επόμενη, σε όλους τους μαθητές (ακόμα και σε εκείνους που πέτυχαν υψηλή βαθμολογία) προσφέρεται η δυνατότητα να αλλάξουν σχολική μονάδα. Την τρίτη χρονιά, οι φτωχότεροι μαθητές δικαιούνται δωρεάν ενισχυτική διδασκαλία. Εάν το σχολείο δεν κατορθώσει να επιτύχει τους στόχους που έχουν τεθεί μέσα σε διάστημα πενταετίας, βρίσκεται αντιμέτωπο με τα ενδεχόμενα της ιδιωτικοποίησής του, ή της πλήρους αναδιάρθρωσής του ή, απλούστατα, του κλεισίματός του.
Μήνες πριν από την ημερομηνία διεξαγωγής των τεστ, οι εκπαιδευτικοί παύουν να ασχολούνται με τη διδακτέα ύλη και αφοσιώνονται στην εντατική προετοιμασία των μαθητών τους για τα τεστ, ώστε να αξιολογήσουν τις ικανότητες όλων των μαθητών στις βασικές δεξιότητες που αποτελούν πρώτη προτεραιότητα. Αφού τα τεστ καθορίζουν το μέλλον του σχολείου τους -αλλά και τη διατήρηση της θέσης τους- παραμελούν τα υπόλοιπα μαθήματα θεωρώντας τα δευτερεύοντα.
Οι σχολικές μονάδες χρηματοδοτούνται με δημόσιους πόρους, αλλά διοικούνται όπως οι ιδιωτικές επιχειρήσεις και δεν υπάγονται στις περισσότερες από τις νομοθετικές ρυθμίσεις που ισχύουν για το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. . Ή εναλλακτικά αποτελούν ιδιωτικές επιχειρήσεις, ενώ άλλες είναι μη κερδοσκοπικά σωματεία. Η λειτουργία τους στηρίζεται στην ελεύθερη επιλογή σχολείου από τους μαθητές – πελάτες και στο υψηλό ποσοστό ανανέωσης του προσωπικού τους, καθώς οι εκπαιδευτικοί τους εργάζονται απίστευτα πολλές ώρες.
Όσα σχολεία παραμένουν δημόσια είναι αναγκασμένα να οργανώνουν διαφημιστικές καμπάνιες για να προσελκύσουν πελατεία και απευθύνονται στους γονείς. Οι προϋπολογισμοί τους όμως για διαφημιστικά φυλλάδια φαίνονται αστείοι μπροστά στα ποσά που διαθέτει για διαφήμιση ο ισχυρός ιδιωτικός εκπαιδευτικός όμιλος που προσπαθεί να διώξει τα δημόσια σχολεία από την «εκπαιδευτική αγορά».
Τα σχολεία για να αντεπεξέλθουν στις οικονομικές τους ανάγκες, μέσω του διευθυντή – μάνατζερ, αναλαμβάνουν υπεργολαβίες στην ελεύθερη αγορά για τα προς το ζην.
Έτσι τελικά υλοποιείται το παλιό όνειρο των επιχειρήσεων της εκπαίδευσης και των οπαδών της θεωρίας ότι τα πάντα πρέπει να ρυθμίζονται από την αγορά, οι οποίοι φιλοδοξούν να διαλύσουν εντελώς το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα.
ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΞΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ;
ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ ΟΧΙ!!!
ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΘΑ ΤΟ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ
0.000000
0.000000
Like this:
Be the first to like this post.
